Isiltasunaren hizkuntza, hostoz hosto

Hostoak berezko hizkuntza isilaren jabe dira: kurbak, ertzak eta ur-tanten distirak elkarrekin dantzan. Begirada hurbilak azkar erakusten du naturak ez duela zarataren beharrik liluratzeko; xehetasun txikienetan gordetzen du bere xarma. Argia eta itzala bata bestearekin nahasten dira, testura bakoitza nabarmenduz. Egunero ekartzen digute gogora edertasuna ezkutuan dagoela, arreta jartzen dakienaren zain.






