Eguraldi ona badator

Udako arratsaldeak distira berezi batez janzten ditu pasealekuak: oin biluziak harri-lauza freskoaren gainean, txakurren pauso arinak, bizikleten isil-mugimendua eta poltsen kolore biziak itsasoaren urdin sakonarekin nahasten dira. Jendeak gelditu gabe igarotzen du eguna, baina bada, beti, geratzen den zerbait: brisaren ukitu epela, eguzkiaren urre ukitua edo itsasoak dakarren lasaitasun sakona. Luxu sotil bat da, ez objektuetan, baizik eta une iragankor horietan: gorputzak atseden hartzen duenean, begiradak horizontean pausatzen direnean, eta udak, bere arintasun finean, dena lotzen duenean.